Hak adına sevmeliymişim seni hakikat adına,
üç günlük arzularımın peşinden sürüklenirken sana tutunmalıymışım yolun başında..
SEN! asla yalan söylemeyen tek dayanağım, ortağım, SEN benim olansın...
Bilmediğin hiçbirşey yok benim namıma!
SEN konuşmadığımda da anlayansın beni, ben sana aşikar olanım...
Saklayamam senden hiçbir sır, sözler sırra kadem baserken, sen gözlerden anlayansın.
Benim sana hissettiğim bir şükrandır ve illaki hayranlık,
SEN doğuşumla varoldun, sensizlik adeta karanlık
ve senin kaderin benimle yokluk!
Ben olduğum için sen varsın, ve sen olduğun için ben buralardayım.
Asla kaybolmayacağını bildiğimdendir bazı zamanki rehavetlerim.
Her günüm aynı değil az olur sevinçlerim.
SEN buğz ettir beni ebede dek
, ben senin elinde yeniden şekillendim.
Süzdün beni, adeta ayırdın ruhumu aklımdan, dualarım var senin için, siper yapılarak şeytandan...
Rabb'e karşı hüsn-ü zannım var, terketmişim uğruna nice güzel sanılanları,
koparmışım nefs bahçemden dikenli zambakları...
Son sözler senden çıkar, sendendir en doğrular.
kabul etmediğimde gerçekleri, senin varlığın içime korku salar...
SEN benim aynamsın, asla yakınlık tanımaz senden cevaplar.
Kimseyi sevemem inan seni sevdiğim kadar,
bana bunca acı çektirdiğinden beri bu ben senden asla şüphelenmedi,
gücenmez bu kalp sana ve asla kimseye söz etmedi...
Bilir ki kasdın olamaz istediğin yalnızca görmemdi gerçekleri.
Biliyorum SEN tanıdığımsın doğuşumdan beri.
SENSİN SEN vijdanımın ta kendisi...